PABORITONG TAMBAYAN: STARBUCKS!!!

Minsan, napagkasunduan naming magkakaibigan na gumimik at mag-bar. Nag-set kami ng araw ng linggo at magkikita bandang alas onse ng gabi. Tamang tama lang kasi ang oras na iyon para pumunta sa bar o club. Gusto lang naming magkakaibigan na magkumustahan, uminom ng konting alak at makinig ng acoustic.

Balak naming na pumunta sa Radisson Blu, yun dating Ramada Hotel, na nasa bandang pagitan ng D-Ring Road at Salwa dito sa Doha. Nauna ako dumating at dahil gutom ako eh pinasya ko na kumain muna saglit ng burger at fries sa DQ (Dairy Queen) na malapit lang sa hotel. Maya-maya pa at dumating na ang mga kausap ko. Konti kumustahan at kwentuhan habang tinatapos ko ang pagkain ko. Ng maubos ko na ang burger at fries, tumuloy na kami sa Orion Bar na nasa 9^th floor ng Radisson Blue. Excited kami pero napalitan yun excitement ng bahagyang shock ng malamang di pwde makapasok yun kasamahan naming babae dahil naka-ban daw siya dun sa club

sa di malamang dahilan.

Oh well, Eh ano pa ba ang gagawin naming kun di kami pwde pumasok sa loob… di naman naming pwede iwanan mag-isa ang kasama naming. Dahil ayaw naming masira ang gabi, naisipan na lang naming magkape.

Mabuti na lang at may malapit na starbucks na bukas pa kahit halos hatinggabi na. Bihira kasi ang mga coffee shops o kainan na 24 hours ang operation. Starbucks ang paboritong puntahan o hang-out place ng mga pinoy, pati na mga dayuhan, na nagnanais lang na magpalipas ng oras habang nakikipag-kwentuhan. Maganda ang interior, malinis ang lugar, malambot na mga sofa, comfortable ang set-up… parang nasa bahay ka lang. Bakit nga naman di mawiwili ang karamihan sa coffee shop na ito?

Maraming klaseng kape, hot o ice-blend, na mapapagpilian mo. Bukod sa mga kape, nandiyan din ang mga nakakatakam na mga cakes o pastries. Ng makuha naming ang order namin, umakyat kami sa second floor kasi tingin naming mas maganda at mas konti ang tao sa itaas. Pero nagkamali kami kasi medyo marami din pala kahit na pasado hating-gabi na. Pero ok lang naman. Pumuwesto kaming apat na magkakasama sa isang sulok na malapit sa bintana para tanaw mo ang view sa labas. Napakaraming bagay naming napagkuwentuhan, mula seryosong usapan hanggang sa mga kabalbalan. Di naming namalayan na lumipas ang mga oras. Mahigit tatlong oras kaming nag-uusap-usap ng mapatingin ako sa relo ko at nakita na halos alas tres na ng umaga. At dahil may pasok pa sa trabaho ng alas otso, tumigil na kami sa kuwentuhan at napagkasunduan na lang naming na magkita-kita uli kahit isang beses sa isang buwan. Pero dapat daw eh mas maaga na ang oras ng pagkikita para mas mahaba at mas maraming tawanan. Salamat sa Starbucks, di nasayang ang gabi naming at napakasaya ng nagging bonding naming magkakaibigan.